Merhaba arkadaşlar, uzun zamandır yaşadığım ve bir türlü çözemediğim bir sorun vardı: Öğleden sonra gelen o dayanılmaz şeker krizleri ve enerji çöküşleri. Sanki beynim sürekli tatlı bir şeyler istiyordu. Geçen ay, bir arkadaşımın önerisiyle, beyaz ekmek, poğaça, simit gibi rafine unlu mamulleri olabildiğince azaltmaya karar verdim. Sonuç beni gerçekten şaşırttı!
Önceki Durumum: Kısır Döngü
Sabah hızlıca bir-iki dilim beyaz ekmekle kahvaltı yapıyordum. Öğlen de genelde sandviç veya dürüm. Saat 3-4 gibi ise korkunç bir halsizlik ve konsantrasyon kaybı başlıyor, hemen çikolata veya bisküviye saldırıyordum. Yediğim an rahatlıyordum ama bir saat sonra aynı his tekrar geliyordu. Sürekli bir yorgunluk ve tatlı isteği döngüsüydü.
Değişiklik Sürecim ve Yaptıklarım
Tamamen kesmek yerine, yavaş yavaş azaltma yolunu seçtim. İlk adım, kahvaltıdaki beyaz ekmeği çıkarmak oldu. Yerine haşlanmış yumurta, peynir, bol yeşillik ve birkaç ceviz/badem koydum. Zor oldu, alışkanlık güçlüydü ama dayandım.
Öğlen yemeklerinde de ekmek yerine bulgur pilavı, kuru baklagiller veya tam buğday unuyla yapılmış az sayıda lavaş denedim. Dışarıda yediğimde "ekmeği almayın" demeye başladım. En zoru, ofiste gelen poğaça ve kekleri reddetmekti!
Gözlemlediğim Değişimler
İlk hafta zordu, vücut alışkın olduğu karbonhidratı alamayınca biraz huysuzlandı. Ama ikinci haftadan itibaren inanılmaz bir şey oldu. O öğleden sonra çöken enerjisizlik ve şiddetli tatlı krizleri neredeyse kayboldu. Kendimi daha dengeli ve tok hissediyorum. Kan şekerimin daha stabil kaldığını düşünüyorum, çünkü ani açlık ataklarım çok azaldı.
Tabii ki ara sıra kaçamak yapıyorum, ama artık o eski "kriz" hali yok. Sadece canım istediği için küçük bir parça yiyip bırakabiliyorum.
Siz Denemek İster misiniz?
Bu benim kişisel deneyimim. Kesinlikle "şunu yapın" tavsiyesi değil, sadece yaşadığım bir değişimi paylaşıyorum. Eğer siz de benzer şeker krizleri ve enerji dalgalanmaları yaşıyorsanız, belki bir süreliğine rafine unlu gıdaları gözlemleyip azaltmayı deneyebilirsiniz. Vücudunuzun verdiği tepkileri not almak faydalı olabilir.
Peki sizin bu konuda deneyiminiz var mı? Beyaz ekmek ve unlu mamuller sizde de benzer etkiler yapıyor mu? Yoksa siz farklı bir yöntem mi buldunuz? Paylaşırsanız çok sevinirim!
Sabah hızlıca bir-iki dilim beyaz ekmekle kahvaltı yapıyordum. Öğlen de genelde sandviç veya dürüm. Saat 3-4 gibi ise korkunç bir halsizlik ve konsantrasyon kaybı başlıyor, hemen çikolata veya bisküviye saldırıyordum. Yediğim an rahatlıyordum ama bir saat sonra aynı his tekrar geliyordu. Sürekli bir yorgunluk ve tatlı isteği döngüsüydü.
Tamamen kesmek yerine, yavaş yavaş azaltma yolunu seçtim. İlk adım, kahvaltıdaki beyaz ekmeği çıkarmak oldu. Yerine haşlanmış yumurta, peynir, bol yeşillik ve birkaç ceviz/badem koydum. Zor oldu, alışkanlık güçlüydü ama dayandım.
Öğlen yemeklerinde de ekmek yerine bulgur pilavı, kuru baklagiller veya tam buğday unuyla yapılmış az sayıda lavaş denedim. Dışarıda yediğimde "ekmeği almayın" demeye başladım. En zoru, ofiste gelen poğaça ve kekleri reddetmekti!
İlk hafta zordu, vücut alışkın olduğu karbonhidratı alamayınca biraz huysuzlandı. Ama ikinci haftadan itibaren inanılmaz bir şey oldu. O öğleden sonra çöken enerjisizlik ve şiddetli tatlı krizleri neredeyse kayboldu. Kendimi daha dengeli ve tok hissediyorum. Kan şekerimin daha stabil kaldığını düşünüyorum, çünkü ani açlık ataklarım çok azaldı.
Tabii ki ara sıra kaçamak yapıyorum, ama artık o eski "kriz" hali yok. Sadece canım istediği için küçük bir parça yiyip bırakabiliyorum.
Bu benim kişisel deneyimim. Kesinlikle "şunu yapın" tavsiyesi değil, sadece yaşadığım bir değişimi paylaşıyorum. Eğer siz de benzer şeker krizleri ve enerji dalgalanmaları yaşıyorsanız, belki bir süreliğine rafine unlu gıdaları gözlemleyip azaltmayı deneyebilirsiniz. Vücudunuzun verdiği tepkileri not almak faydalı olabilir.
Peki sizin bu konuda deneyiminiz var mı? Beyaz ekmek ve unlu mamuller sizde de benzer etkiler yapıyor mu? Yoksa siz farklı bir yöntem mi buldunuz? Paylaşırsanız çok sevinirim!