Arkadaşlar, durun bir dakika! Bu neyin kafası ya? Her hafta gidip ciğerlerimizi patlattığımız, ruhumuzu koyduğumuz stadyumlar, bir avuç zengine mi kaldı? Bilet fiyatlarına gelen o cinnet getirten zamlar, bizim gibi ömrünü takımına adamış insanları tribünden edip, maçı evde izlemeye zorluyor. Bu bir proje, hem de çok net!
Cebimizdeki Son Kuruşa Kadar Göz Diken Sistem
Artık maça gitmek için aylar öncesinden para biriktirmek, kredi çekmek mi gerekiyor? Bir aile 4 kişi, sıradan bir lig maçına gidemez hale geldi. UEFA, Süper Lig, kulüpler... Hepsi aynı gemide. Sürekli "finansal fair play", "gelir artırımı" diye diye, gelirin en kolay kaynağını buldular: SADIK TARAFTARIN CEBİ! Sponsorluk mu yok? TV geliri mi az? Sorun yok, bilet fiyatını ikiye katla, olur sana bütçe. Bizim sevgimiz, bağımlılığımız üzerinden para kazanıyorlar.
Tribün Ruhu Öldürülüyor mu?
Stadyumların kalbi, 90 dakika boyunca ter döken, bağıran, ağlayan, sevinen gerçek taraftardır. O tribünlerdeki enerji olmazsa, o stadyum beton yığınından farksızdır. Şimdi bu fiyatlarla, o tribünler giderek daha "sessiz", daha "seyirci" dolu yerler haline geliyor. Maça "etkinliğe" giden, selfie çekip 60. dakikada stadı terk eden bir kitle geliyor. Bu kitleyi suçlamıyorum, onlar da müşteri. Ama sistem, taraftarı müşteriye çevirdi. Tribün ruhu, ancak hayatını oraya adayan insanlarla yaşar. Onları uzaklaştırırsan, geriye sadece pahalı bir televizyon yayını kalır.
"Evde Daha Rahat" Diyenlere İnat!
"Abi evde daha rahat, daha ucuz, yorulmuyorsun" diyenleri duyar gibiyim. Haklısınız, mantıklı. Ama mesele mantık değil ki! Mesele tutku, mesele aidiyet. Takımının nefesini ensende hissetmek, gol anında yanındaki hiç tanımadığın adamla kucaklaşmak, 90. dakikada hep bir ağızdan marş söylemek... Bunun alternatifi yok. Bu duyguyu satın alamazsın. Ama sistem, bize "Alamazsın zaten, otur evinde izle" diyor. Bu bir mahkumiyet!
İsyan Zamanı! Ne Yapmalı?
Susarsak, kabullenirsek kaybederiz. Kulüplerimize, federasyonlara sesimizi duyurmalıyız. Sosyal medyada, açık açık #BiletlereZamYapma etiketiyle tepkimizi göstermeliyiz. Düşük bütçeli aile paketleri, gençlik kartları, sadakat indirimleri için baskı yapmalıyız. Unutmayın, biz olmazsak onlar da yok. Stadyumları dolduran, ürünlerini alan, sosyal medyada trend yaratan BİZİZ.
Sonuç olarak, bu sadece bir "zam" değil. Bu, futbolun ruhunu, sokakla olan bağını koparmaya yönelik sinsice bir projedir. Tribünler soğursa, futbol da soğur. Biz bu projeye izin vermeyeceğiz. Siz ne diyorsunuz bu yağmaya? Haksız mıyım? Tartışalım!
Cebimizdeki Son Kuruşa Kadar Göz Diken SistemArtık maça gitmek için aylar öncesinden para biriktirmek, kredi çekmek mi gerekiyor? Bir aile 4 kişi, sıradan bir lig maçına gidemez hale geldi. UEFA, Süper Lig, kulüpler... Hepsi aynı gemide. Sürekli "finansal fair play", "gelir artırımı" diye diye, gelirin en kolay kaynağını buldular: SADIK TARAFTARIN CEBİ! Sponsorluk mu yok? TV geliri mi az? Sorun yok, bilet fiyatını ikiye katla, olur sana bütçe. Bizim sevgimiz, bağımlılığımız üzerinden para kazanıyorlar.
Tribün Ruhu Öldürülüyor mu?Stadyumların kalbi, 90 dakika boyunca ter döken, bağıran, ağlayan, sevinen gerçek taraftardır. O tribünlerdeki enerji olmazsa, o stadyum beton yığınından farksızdır. Şimdi bu fiyatlarla, o tribünler giderek daha "sessiz", daha "seyirci" dolu yerler haline geliyor. Maça "etkinliğe" giden, selfie çekip 60. dakikada stadı terk eden bir kitle geliyor. Bu kitleyi suçlamıyorum, onlar da müşteri. Ama sistem, taraftarı müşteriye çevirdi. Tribün ruhu, ancak hayatını oraya adayan insanlarla yaşar. Onları uzaklaştırırsan, geriye sadece pahalı bir televizyon yayını kalır.
"Evde Daha Rahat" Diyenlere İnat!"Abi evde daha rahat, daha ucuz, yorulmuyorsun" diyenleri duyar gibiyim. Haklısınız, mantıklı. Ama mesele mantık değil ki! Mesele tutku, mesele aidiyet. Takımının nefesini ensende hissetmek, gol anında yanındaki hiç tanımadığın adamla kucaklaşmak, 90. dakikada hep bir ağızdan marş söylemek... Bunun alternatifi yok. Bu duyguyu satın alamazsın. Ama sistem, bize "Alamazsın zaten, otur evinde izle" diyor. Bu bir mahkumiyet!
İsyan Zamanı! Ne Yapmalı?Susarsak, kabullenirsek kaybederiz. Kulüplerimize, federasyonlara sesimizi duyurmalıyız. Sosyal medyada, açık açık #BiletlereZamYapma etiketiyle tepkimizi göstermeliyiz. Düşük bütçeli aile paketleri, gençlik kartları, sadakat indirimleri için baskı yapmalıyız. Unutmayın, biz olmazsak onlar da yok. Stadyumları dolduran, ürünlerini alan, sosyal medyada trend yaratan BİZİZ.
Sonuç olarak, bu sadece bir "zam" değil. Bu, futbolun ruhunu, sokakla olan bağını koparmaya yönelik sinsice bir projedir. Tribünler soğursa, futbol da soğur. Biz bu projeye izin vermeyeceğiz. Siz ne diyorsunuz bu yağmaya? Haksız mıyım? Tartışalım!