İsrail’in 2 Mart tarihinden bu yana Lübnan’a yönelik bombardımanı bölgede büyük bir insani krize yol açtı. Saldırılar nedeniyle yaklaşık 1 milyon kişi yaşadıkları yerleri terk etmek zorunda kaldı. Evlerini kaybeden ve gidecek başka yeri olmayan birçok kişi ise başkent Beyrut’ta kurulan geçici sığınaklara yöneldi.Yerinden edilen bazı aileler Beyrut’taki bir stadyuma sığındı. Stadyumun alt bölümlerine onlarca çadır kuruldu. Yardım kuruluşları ve gönüllüler, burada kalan binlerce kişiye barınma ve temel ihtiyaç desteği sağlamaya çalışıyor.
İsrail’in Beyrut ve Lübnan’ın güneyine yönelik saldırıları sürerken ülkede günlük yaşam giderek daha da zorlaşıyor. CNN TÜRK ekibi de stadyumun alt bölümünde kurulan çadırlarda yaşam mücadelesi veren sivillerin durumunu görüntüledi.
Lübnan’ın birçok noktasında, özellikle de Beyrut’ta, evleri bombalanan ve çadırlarda kalmak zorunda kalan insanlarla dolu sokaklar dikkat çekiyor. Beyrut’taki bu stadyum ise yerinden edilen insanlar için şimdilik bir sığınak görevi görüyor.
Stadyumda görev yapan yardım ekipleri, bölgedeki insani krizi hafifletmek için yoğun çaba sarf ediyor. Yardım çalışmalarına katılan bir görevli, stadyumun yerinden edilen kişilere barınma sağlayabilmesi için altyapı çalışmalarının sürdüğünü belirtti.
Görevli, “Stadyumla ilgili tüm lojistik çalışmalara destek veriyoruz. Elektrik sağlıyor ve altyapı çalışmalarını yürütüyoruz. Böylece stadyum yerinden edilen kişileri ağırlayabilecek duruma geliyor. Ortalama olarak burada 5 ila 6 bin kişi barındırılabilir. Şu ana kadar iki blok açtık ve yaklaşık 1.000 kişi kalıyor. Bu gece üçüncü bloğu açarak 300 ila 500 kişiyi daha kabul edeceğiz.” dedi.
Ayrıca mobil sağlık birimleri aracılığıyla sağlık hizmeti verildiğini belirten yetkili, uluslararası toplum ve bağışçılarla iş birliği içinde temel yardım malzemelerinin de temin edilmeye çalışıldığını ifade etti.
Tüm bu insani drama rağmen İsrail, Beyrut ve Lübnan’ın güneyine yönelik saldırıların süreceğini belirtiyor. Bu durum, ülkede yerinden edilen insanların sayısının daha da artabileceği endişesini beraberinde getiriyor.
Sizce uluslararası toplum, bu derinleşen insani kriz karşısında daha etkin adımlar atabilir mi?