Otomasyon Manyağı, Manuel KöleKafayı yiyecektim arkadaşlar. Şu oyun projem için kendi dialogue tree sistemimi yazdım. Node'lar, branch'ler, condition'lar, hepsi tıkırında çalışıyor. Kod kısmı mükemmel, gurur duyuyordum. Meğerse asıl cehennem yeni başlıyormuş.
JSON:
{
"npc_id": "kahveci_ahmet",
"dialogues": [
{
"id": 1,
"text": "Günaydın! Bugün kahveni nasıl alırsın?"
},
// ... ve 50 satır daha
]
}
JSON Cehennemine Hoş GeldinizSistem, JSON dosyaları okuyor. Harika değil mi? Ta ki ilk NPC için diyalog yazana kadar. "Merhaba", "Nasılsın?", "Hava güzel" derken bir bakmışım, 50 farklı yanıt ve dal için metin yazmışım. Üstelik her bir metnin ID'si, sonraki_node referansı, koşullu geçişlerini elle girmek... Excel bile açtım resmen, yok bu iş olmuyor.
StackOverflow'da "dialogue writing burnout" diye aratacak kadar ileri gittim. Cevap yok tabii.
Çözüm? Belki Daha Fazla Kod!Şimdi düşünüyorum, acaba bu işi de otomatize eden bir araç mı yazsam? Basit bir web arayüzü belki. Sol tarafta tree view, sağ tarafta metin kutusu. Kaydedince direkt JSON'a dönüşsün. Ama onu da yazmak için günler harcayacağım. Yoksa ChatGPT'ye "20 tane kasaba sakini diyaloğu yaz" diye yalvarıp, çıktıyı formatlayıcı bir scriptten mi geçirsem?
İşin komiği, en başta "hazır asset store plugin'leri niye para ki?" diye düşünüyordum. Şimdi o saatlerimin değerini anlıyorum.
Siz hiç böyle bir şey yaşadınız mı? Mükemmel bir sistem yazıp, sonra onu beslemek için kendinizi manuel işçi gibi hissettiniz mi? Bu saçma döngüden kurtulmanın temiz bir yolu var mı? Yoksa hepimiz otomasyon uğruna kendimizi mi otomatize ediyoruz?