 Hollywood'un son dönemde blockbuster filmlerle gerçek bir sinema deneyimi yaşatmakta zorlandığı ortada. İster süper kahraman yorgunluğuna bağlayın, ister izleyici beklentilerinin değişmesine. Sektör, Geleceğe Dönüş veya Ölümcül Silah gibi iz bırakan yeni klasikler yaratma konusunda bir boss fight veriyor adeta.Geçtiğimiz sezon Günahkarlar gibi filmler bu gidişata küçük bir müdahale yapsa da, insanı büyüleyip salondan çıkaran film sayısı hala az. İşte tam bu meta değişim döneminde vizyona giren Kurtuluş Projesi (Project Hail Mary), eğer yaşınız da el veriyorsa, on yıllar öncesinin o samimi ve güçlü sinema büyüsünü yeniden yaşamanızı sağlıyor. Hatırlarsınız, Ridley Scott'ın 2015'te Andy Weir'in romanından uyarladığı Marslı (The Martian) da benzer bir his yaratmıştı. Kurtuluş Projesi'nin aynı etkiyi vermesi şaşırtıcı değil, çünkü filmin uyarlandığı romanın yazarı yine Andy Weir. Ancak bu sefer uyarlamanın başında Phil Lord ve Christopher Miller var. Yani Spider-Verse animasyonlarının yapımcılığıyla tüm gamer ve film severlerin kalbini çalmayı başaran ikili. Kurtuluş Projesi, baştan sona bir umut hikayesi. Mikroskobik bir organizma, Güneş'i enfekte ediyor ve hayat kaynağımız solmaya başlıyor. Bu, Dünya için yeni bir buzul çağı ve insanlığın sonu anlamına geliyor. Eva Stratt (Sandra Hüller) adlı uluslararası bir temsilci, bu sorunu çözecek bir bilim insanı arıyor ve onu bir okulda öğretmenlik yaparken buluyor. Kahramanımız Ryland Grace, isteksiz ve sosyal becerileri pek gelişmemiş biri olarak bu görevi kabul ediyor ve üç kişilik bir ekiple uzaya çıkıyor. Sonrasında ise kendini hafızasının büyük kısmını kaybetmiş ve tamamen yalnız bir şekilde gemide uyanırken buluyor. Tıpkı zorlu bir roguelike oyunda, tüm loot'unuzu ve ilerlemenizi kaybetmiş gibi hissettiren bir başlangıç. Film, ana teması umut olan görkemli bir gişe filmi olarak aslında oldukça talepkâr bir proje. Yani, doğru developer'ların eline geçmesi şart olan türden. Phil Lord ve Christopher Miller ikilisi, roman hayranlarının tüm endişelerini boşa çıkararak büyük bir başarıya imza atmış. Grace rolündeki Ryan Gosling seçimi, bu şaşkın, biraz sakar ama inatçı karakter için adeta perfect match. Bir Düşüşün Anatomisi ve İlgi Alanı ile tüm dünyaya kendini kanıtlayan Alman aktris Sandra Hüller için de aynısı geçerli. Hüller, etik kuralları çiğnemeyi göze alan, zor kararlar almak zorunda kalan karakterini, insani yönleriyle inanılır bir şekilde yansıtıyor. Başkasının elinde iki boyutlu bir NPC'ye dönüşebilecek bu rolün hakkını fazlasıyla veriyor. Yönetmenler, hikayeye sonradan dahil olan, başka bir gezegenden gelen karakterin Grace ile olan ilişkisini o kadar samimi işlemiş ki, film iki buçuk saati aşan süresine rağmen sizi ekrana kitlemeyi başarıyor. İkili, iki karakterin ilişkisini ve aynı amaç uğruna her şeyi göze almalarını, filmin final boss'una giden yolda kaotik anlarda bile hissettiriyor. Evet, film bazen gereksiz esprilerle hafiften cringe anlar yaşatsa da, özellikle uzaylı dostumuza isim seçme kısmı gibi, duygusal etkiyi yükseltmek için yavaş ilerletilen sekanslarla bu durum dengelenmiş. Görsel anlamda ise film tam bir şölen. Sanat ve teknik ekiplerinin ödül sezonunda adından söz ettireceği kesin. Özellikle set tasarımcısı Charles Wood ile görsel efekt şefleri Paul Lambert ve Mag Sarnowka, farklı gezegenleri ve uzayın ürpertici boşluğunu, devasa gemi tasarımıyla perdeye taşıyarak muazzam bir görsel tatmin sunuyor. Bu yüzden, eğer imkanınız varsa, bu epik macerayı kesinlikle IMAX bir salonda izlemelisiniz. FPS değil ama görsel kalite (VPF)] konusunda zirve yapıyor. Kurtuluş Projesi sadece teknik ve oyunculukla sınırlı bir başarı değil. En büyük gücünü anlatısından alıyor. Uzayın ortasında tek başına bir insanın, Rocky adını verdiği kaya formundaki bir uzaylı ile kurduğu bağ, gösterilen tüm çabanın sahiciliği o kadar doğal ki, benzer bir izolasyon durumunda siz ne yapardınız diye düşünmeden edemiyorsunuz. En başta sadece işaretlerle kurulan iletişim, Grace'in yarattığı çeviri modülü sonrası inanılmaz bir boyuta evriliyor. İkilinin bedenen yan yana olmadığı anlarda bile perdede oluşan bu bağ, izleyiciyi hikayeye kenetliyor. Doğal bir neşe, yer yer karamsarlık ve hüzün, bu heyecan dolu uzay macerasının temel taşlarına dönüşüyor. Tıpkı Marslı'da olduğu gibi, romandaki detaylı bilimsel öğeler daha anlaşılır hale getirilmiş ve ikili, bu karmaşık süreci ilgi çekici kılmayı başarıyor. Bunda Ryan Gosling'in, karakterin endişesini saklamak için kullandığı esprili tavrı doğal aktarımının ve Rocky'i seslendiren James Ortiz'in güçlü performansının payı çok büyük. Sonuç olarak, Kurtuluş Projesi baştan sona görkemli bir uzay filmi. Bilim-kurgu türünün son yıllardaki en güçlü örneklerinden biri ve bunu, kaotik bir gerçekliğe hapsolmuş iki karakterin arasındaki bağ ve umut teması üzerinden yapıyor. Heyecan, hüzün ve sağlam aksiyonun iç içe geçtiği, salondan "işte gerçek bir gişe canavarı!" dedirten, sağlam yapımlardan. Peki sizce, Kurtuluş Projesi son dönemin en iyi bilim-kurgu filmlerinden biri olarak tarihe geçmeyi hak ediyor mu? |
|
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için foruma kayıt olmalı ya da giriş yapmalısınız. Foruma üye olmak tamamen ücretsizdir.
- Konuyu Başlatan BinGünlükHaber
- Başlangıç tarihi