Arkadaşlar, bu tartışma bitmek bilmez ama bugün iyice kafayı taktım. Herkes LeBron James'in final serilerindeki triple-double'larını sayıklarken, sanki bu istatistik basketbolun tek gerçeğiymiş gibi davranıyor. Bana sorarsanız, bu sayılar, Michael Jordan'ın finallerdeki o klavuzsuz, nefes kesici, her şeyi tek başına belirleyen uçuşlarının yanında değersiz kalıyor. Hadi gelin biraz kafamızı çalıştıralım.
İstatistik Tuzağı ve "Kazanma" Meselesi
Evet, LeBron'un finalde 10+ triple-double'ı var. Muazzam bir istikrar ve çok yönlülük göstergesi. Ama basketbol sadece sayılardan ibaret değil, kazanmaktan ibaret. Jordan 6 final oynadı, 6'sını da kazandı. Hiç final kaybetmedi. LeBron ise 10 finalde 4 şampiyonluk gördü. İşte burada devreye "clutch" faktörü, yani kritik anlarda oyunu ele geçirme yeteneği giriyor. Triple-double yapıp kaybetmek mi, 30+ ortalama ile süpürüp kupayı kaldırmak mı? Bana ikincisi daha değerli geliyor.
Jordan'ın Klavuzsuz Uçuşu: "The Shot" ve Ötesi
Jordan'ın finallerdeki büyüklüğü, sadece sayılarda değil, zihniyetinde ve o anlarda yaptıklarında saklı. 1997'deki "Flu Game"i hatırlayın. Ateşler içinde, bitik halde sahaya çıktı ve Utah Jazz'a 38 sayı attı, seriyi eşitledi. İstatistik tablosuna baksanız belki daha iyi triple-double'lar bulursunuz. Ama o maçın ruhu, o direnç, o kazanma azmi, her türlü sayıdan daha değerli.
1998'deki son şutu söylemeye gerek yok. Seriyi 3-2'ye getiren, son saniyede topu Stockton'dan çalıp, Russell'ı geçip attığı o efsanevi şut. Bu, bir triple-double'ın asla ölçemeyeceği bir "öldürme içgüdüsü". Jordan, finallerde rakibin kalbini söken, umutlarını bir vuruşla bitiren oyuncuydu. LeBron ise daha çok takımını her yönden besleyen bir sistem oyuncusu. İkisi de büyük, ama finallerin baskısı altında hangisi daha ölümcül? Cevap bence açık.
LeBron: Mükemmel General Ama Nihai Katil Değil
LeBron'u kesinlikle küçümsemiyorum. Tarihin en büyük basketbol zekalarından biri. Fiziksel özellikleri ve oyun görüşüyle bir maçı onlarca açıdan kontrol edebiliyor. Ama şunu soralım: LeBron, Jordan gibi "Top bende, ben kazanacağız" diyerek, takımını sırtlayıp bitirici darbeyi indirebilir miydi? 2011 finalindeki performansı, bu konudaki en büyük şüpheleri doğurdu. Oysa Jordan, en kötü gününde bile (1996 finaldeki 5/19'luk maç gibi) son saniyede Kerr'e asist yaparak zaferi getirecek oyunu buldu. Yani, kazanmak için her yolu denerdi.
Son Söz: Kupalar Konuşur
6-0 finallerde, 6 Finals MVP. Bu, tartışmaya kapalı bir argüman. Jordan, finallere çıktığı her sefer, rakibini ezip geçti. Rakibin en iyi savunmacısını (Gary Payton denedi mesela) bile ezip, seriyi alıp gitti. LeBron'un triple-double'ları, onun muhteşem bir "oyun kurucu-forvet" olduğunun kanıtı. Ancak Jordan'ın finallerdeki performansı, onun basketbol tanrıları katına çıktığı, rakibine hiç şans vermediği bir destan. Biri mükemmel bir askeri taktik, diğeri ise tek başına zafer getiren efsunlu bir kılıç.
Siz ne düşünüyorsunuz? İstatistik mi, zafer ve o "clutch" ruh hali mi daha değerli? Yoksa ben mi çok abartıyorum? Tartışalım!
İstatistik Tuzağı ve "Kazanma" MeselesiEvet, LeBron'un finalde 10+ triple-double'ı var. Muazzam bir istikrar ve çok yönlülük göstergesi. Ama basketbol sadece sayılardan ibaret değil, kazanmaktan ibaret. Jordan 6 final oynadı, 6'sını da kazandı. Hiç final kaybetmedi. LeBron ise 10 finalde 4 şampiyonluk gördü. İşte burada devreye "clutch" faktörü, yani kritik anlarda oyunu ele geçirme yeteneği giriyor. Triple-double yapıp kaybetmek mi, 30+ ortalama ile süpürüp kupayı kaldırmak mı? Bana ikincisi daha değerli geliyor.
Jordan'ın Klavuzsuz Uçuşu: "The Shot" ve ÖtesiJordan'ın finallerdeki büyüklüğü, sadece sayılarda değil, zihniyetinde ve o anlarda yaptıklarında saklı. 1997'deki "Flu Game"i hatırlayın. Ateşler içinde, bitik halde sahaya çıktı ve Utah Jazz'a 38 sayı attı, seriyi eşitledi. İstatistik tablosuna baksanız belki daha iyi triple-double'lar bulursunuz. Ama o maçın ruhu, o direnç, o kazanma azmi, her türlü sayıdan daha değerli.
1998'deki son şutu söylemeye gerek yok. Seriyi 3-2'ye getiren, son saniyede topu Stockton'dan çalıp, Russell'ı geçip attığı o efsanevi şut. Bu, bir triple-double'ın asla ölçemeyeceği bir "öldürme içgüdüsü". Jordan, finallerde rakibin kalbini söken, umutlarını bir vuruşla bitiren oyuncuydu. LeBron ise daha çok takımını her yönden besleyen bir sistem oyuncusu. İkisi de büyük, ama finallerin baskısı altında hangisi daha ölümcül? Cevap bence açık.
LeBron: Mükemmel General Ama Nihai Katil DeğilLeBron'u kesinlikle küçümsemiyorum. Tarihin en büyük basketbol zekalarından biri. Fiziksel özellikleri ve oyun görüşüyle bir maçı onlarca açıdan kontrol edebiliyor. Ama şunu soralım: LeBron, Jordan gibi "Top bende, ben kazanacağız" diyerek, takımını sırtlayıp bitirici darbeyi indirebilir miydi? 2011 finalindeki performansı, bu konudaki en büyük şüpheleri doğurdu. Oysa Jordan, en kötü gününde bile (1996 finaldeki 5/19'luk maç gibi) son saniyede Kerr'e asist yaparak zaferi getirecek oyunu buldu. Yani, kazanmak için her yolu denerdi.
Son Söz: Kupalar Konuşur6-0 finallerde, 6 Finals MVP. Bu, tartışmaya kapalı bir argüman. Jordan, finallere çıktığı her sefer, rakibini ezip geçti. Rakibin en iyi savunmacısını (Gary Payton denedi mesela) bile ezip, seriyi alıp gitti. LeBron'un triple-double'ları, onun muhteşem bir "oyun kurucu-forvet" olduğunun kanıtı. Ancak Jordan'ın finallerdeki performansı, onun basketbol tanrıları katına çıktığı, rakibine hiç şans vermediği bir destan. Biri mükemmel bir askeri taktik, diğeri ise tek başına zafer getiren efsunlu bir kılıç.
Siz ne düşünüyorsunuz? İstatistik mi, zafer ve o "clutch" ruh hali mi daha değerli? Yoksa ben mi çok abartıyorum? Tartışalım!