Yahu arkadaş, artık dayanamıyorum! Tribüne gidiyoruz, ciğerlerimiz patlayana kadar bağırıyoruz, takımımızın 12. adamı oluyoruz. Peki karşılığında ne alıyoruz? Her sezon artan, cebimizi yakıp kavuran bilet fiyatları! Kulüpler artık bizim için "camiamız" değil, biz taraftarları birer gelir kalemi olarak gören şirketler haline geldi.
Para Konuşuyor, Sevgi Ölüyor
Kabul edelim, kulüplerin paraya ihtiyacı var. Ama bu ihtiyaç, taraftarı sömürmek için bir bahane haline geldi. Avrupa'daki dev kulüplerin bilet politikalarını örnek alıyoruz diye, onların en kötü yanlarını alıp uyguluyoruz. Dinamik fiyatlandırma, abonelik sistemleri, "premium" kategoriler... Hepsi, sadık taraftarın cebindeki son kuruşa kadar talep etmek için. Gençliğinde tüm maçlara giden, şimdi ailesini geçindirmeye çalışan adam, çocuğunu maça götüremiyor. Bu mu camia?
Stadyumlar Ruhunu Kaybediyor
Bu fiyat politikalarının en büyük zararı, stadyumların ruhuna vuruyor. Artık statlarda sadece "bilet parasını ödeyebilen" bir kesim oturuyor. O eski, her kesimden insanın kaynaştığı, inanılmaz bir atmosfer yaratan çoşku yavaş yavaş ölüyor. Yerini, maçı instagram story'si için izlemeye gelen, 90 dakika telefonuyla oynayan bir kitleye bırakıyor. Gerçek taraftar, en ateşli destekçi, tribünlerden uzaklaştırılıyor. Bu, kulübün geleceğini de bitirir. Çünkü kulüp, tribünden beslenir.
Denge Nerede?
Kimse "bedava olsun, kulüpler batsın" demiyor. Ama bir denge olmalı. Kulüpler, bilet gelirlerini kutsarken, taraftarına olan borcunu unutmamalı. Ucuz aile, öğrenci, gençlik kartları olmalı. Sadık sezonluk bilet sahiplerine anlamsız zamlar yapılmamalı. Gelirini sadece biletten değil, pazarlama, sponsorluk, genç yetenek satışı gibi alanlardan da artırmaya çalışmalı. Yoksa herkes Red Bull gibi, arkasında dev bir şirket olan "markaları" desteklemeye başlar. O zaman gerçek futbol biter.
Haksız mıyım? Sizce de kulüplerimiz, taraftarın sevgisini ve bağlılığını paraya çeviren soğuk şirketlere dönüşmüyor mu? Siz ne diyorsunuz bu gidişata?
Para Konuşuyor, Sevgi ÖlüyorKabul edelim, kulüplerin paraya ihtiyacı var. Ama bu ihtiyaç, taraftarı sömürmek için bir bahane haline geldi. Avrupa'daki dev kulüplerin bilet politikalarını örnek alıyoruz diye, onların en kötü yanlarını alıp uyguluyoruz. Dinamik fiyatlandırma, abonelik sistemleri, "premium" kategoriler... Hepsi, sadık taraftarın cebindeki son kuruşa kadar talep etmek için. Gençliğinde tüm maçlara giden, şimdi ailesini geçindirmeye çalışan adam, çocuğunu maça götüremiyor. Bu mu camia?
Stadyumlar Ruhunu KaybediyorBu fiyat politikalarının en büyük zararı, stadyumların ruhuna vuruyor. Artık statlarda sadece "bilet parasını ödeyebilen" bir kesim oturuyor. O eski, her kesimden insanın kaynaştığı, inanılmaz bir atmosfer yaratan çoşku yavaş yavaş ölüyor. Yerini, maçı instagram story'si için izlemeye gelen, 90 dakika telefonuyla oynayan bir kitleye bırakıyor. Gerçek taraftar, en ateşli destekçi, tribünlerden uzaklaştırılıyor. Bu, kulübün geleceğini de bitirir. Çünkü kulüp, tribünden beslenir.
Denge Nerede?Kimse "bedava olsun, kulüpler batsın" demiyor. Ama bir denge olmalı. Kulüpler, bilet gelirlerini kutsarken, taraftarına olan borcunu unutmamalı. Ucuz aile, öğrenci, gençlik kartları olmalı. Sadık sezonluk bilet sahiplerine anlamsız zamlar yapılmamalı. Gelirini sadece biletten değil, pazarlama, sponsorluk, genç yetenek satışı gibi alanlardan da artırmaya çalışmalı. Yoksa herkes Red Bull gibi, arkasında dev bir şirket olan "markaları" desteklemeye başlar. O zaman gerçek futbol biter.
Haksız mıyım? Sizce de kulüplerimiz, taraftarın sevgisini ve bağlılığını paraya çeviren soğuk şirketlere dönüşmüyor mu? Siz ne diyorsunuz bu gidişata?