Orta Doğu’da diplomatik çözüm arayışları devam ederken, İsrail askeri stratejisinde önemli bir değişikliğe gitti. Ülkenin hedefi, rejim değişikliği fikrinden, İran’ın askeri ve endüstriyel altyapısını hızla yok etmeye doğru kaydı.
Wall Street Journal gazetesinin haberine göre, İsrail yönetimi önümüzdeki dönemde yaşanabilecek bir siyasi gelişme nedeniyle zamanla yarışıyor. Donald Trump’ın göreve gelmesiyle savaşın aniden sona erebileceği endişesi, operasyonların temposunu belirliyor.
İsrail ve ABD, başlangıçtaki rejimi devirme umudunu bir kenara bırakarak, İran’ın askeri üretim kapasitesini felç etmeye odaklandı. Son dört hafta içinde gerçekleştirilen 18 binden fazla hava saldırısı sonucunda kritik bir eşiğe gelindi.
Yapılan saldırılarla, bilinen hemen hemen her askeri fabrika en az iki kez vuruldu. Tahran’daki füze üretim merkezleri, İsfahan’daki patlayıcı tesisleri ve denizaltı araştırma birimleri ağır hasar aldı.
İsrail’in temel amacı, olası bir ateşkes zorunlu hale gelmeden önce, İran’ın uzun vadeli üretim yeteneğini ortadan kaldırmak. Bu, ülkenin gelecekteki askeri kapasitesini kalıcı olarak sekteye uğratmayı hedefliyor.
İsrail’i bu denli hızlı hareket etmeye iten ana faktör olarak, Donald Trump’ın öngörülemezliği gösteriliyor. Trump’ın yakın çevresine savaşı önümüzdeki haftalar içinde bitirmek istediğini söylediği iddia ediliyor.
Ancak Yedioth Ahronoth gazetesine göre, Netanyahu hükümeti Trump’ın gerçek niyetini okumakta zorlanıyor. Bu belirsizlik, mevcut askeri operasyonların aciliyetini daha da artırıyor.
İsrail güvenlik yetkilileri, operasyonun bugün bile sona ermesi durumunda bunu bir başarı olarak değerlendireceklerini ifade ediyor. Bu iyimserliğin arkasında, İran’ın bölgedeki tehdit kapasitesinin ciddi şekilde geriletilmesi yatıyor.
Özellikle DMO Deniz Kuvvetleri Komutanı Ali Rıza Tangsiri’nin öldürülmesi gibi kayıplar, İran’ın askeri kabiliyetlerine darbe vurdu. Yetkililer, bu tür hedefli operasyonların stratejik etkisinin büyük olduğuna inanıyor.
Hükümetin aksine, eski üst düzey İsrail güvenlik yetkilileri ise savaşın şimdi bitmesinin bazı tehlikeli dosyaları açık bırakacağı konusunda uyarıda bulunuyor. Bu yetkililer, eksik kalan hedeflere dikkat çekiyor.
Uyarılan konuların başında, İran’ın nükleer yakıt stokları geliyor. Ülkenin uranyum zenginleştirme faaliyetlerinin hala bir tehdit oluşturduğu belirtiliyor.
Bir diğer endişe kaynağı ise, İran’ın bölgedeki vekil güçler ile bağlantısı. Hizbullah ve Husiler gibi gruplara yönelik finansal desteğin sürme ihtimali, İsrailli eski yetkilileri kaygılandırıyor.
Ayrıca, fabrikalar vurulsa dahi İran’ın mevcut balistik füze envanterinin korunuyor olması da önemli bir risk olarak değerlendiriliyor. Bu stokların ileride kullanılma potansiyeli bulunuyor.
İsrail, diplomatik müdahale saati durmadan önce, İran’ın askeri anlamdaki dişlerini tamamen sökebilmek için dakikalarla yarışıyor. Operasyonların temposu bu gerçeklik üzerinden şekilleniyor.
Tel Aviv’in uzun vadeli kumarı, askeri altyapısı çökmüş bir rejimin, ileride ekonomik kriz ve halk öfkesi ile içeriden yıkılacağı beklentisine dayanıyor. Stratejinin nihai hedefi, İran’ı kalıcı olarak zayıflatmak.
Sizce İsrail’in İran’ın askeri altyapısını hedef alan bu stratejisi, bölgedeki gerilimi kalıcı olarak azaltabilir mi?
Wall Street Journal gazetesinin haberine göre, İsrail yönetimi önümüzdeki dönemde yaşanabilecek bir siyasi gelişme nedeniyle zamanla yarışıyor. Donald Trump’ın göreve gelmesiyle savaşın aniden sona erebileceği endişesi, operasyonların temposunu belirliyor.
İsrail ve ABD, başlangıçtaki rejimi devirme umudunu bir kenara bırakarak, İran’ın askeri üretim kapasitesini felç etmeye odaklandı. Son dört hafta içinde gerçekleştirilen 18 binden fazla hava saldırısı sonucunda kritik bir eşiğe gelindi.
Yapılan saldırılarla, bilinen hemen hemen her askeri fabrika en az iki kez vuruldu. Tahran’daki füze üretim merkezleri, İsfahan’daki patlayıcı tesisleri ve denizaltı araştırma birimleri ağır hasar aldı.
İsrail’in temel amacı, olası bir ateşkes zorunlu hale gelmeden önce, İran’ın uzun vadeli üretim yeteneğini ortadan kaldırmak. Bu, ülkenin gelecekteki askeri kapasitesini kalıcı olarak sekteye uğratmayı hedefliyor.
İsrail’i bu denli hızlı hareket etmeye iten ana faktör olarak, Donald Trump’ın öngörülemezliği gösteriliyor. Trump’ın yakın çevresine savaşı önümüzdeki haftalar içinde bitirmek istediğini söylediği iddia ediliyor.
Ancak Yedioth Ahronoth gazetesine göre, Netanyahu hükümeti Trump’ın gerçek niyetini okumakta zorlanıyor. Bu belirsizlik, mevcut askeri operasyonların aciliyetini daha da artırıyor.
İsrail güvenlik yetkilileri, operasyonun bugün bile sona ermesi durumunda bunu bir başarı olarak değerlendireceklerini ifade ediyor. Bu iyimserliğin arkasında, İran’ın bölgedeki tehdit kapasitesinin ciddi şekilde geriletilmesi yatıyor.
Özellikle DMO Deniz Kuvvetleri Komutanı Ali Rıza Tangsiri’nin öldürülmesi gibi kayıplar, İran’ın askeri kabiliyetlerine darbe vurdu. Yetkililer, bu tür hedefli operasyonların stratejik etkisinin büyük olduğuna inanıyor.
Hükümetin aksine, eski üst düzey İsrail güvenlik yetkilileri ise savaşın şimdi bitmesinin bazı tehlikeli dosyaları açık bırakacağı konusunda uyarıda bulunuyor. Bu yetkililer, eksik kalan hedeflere dikkat çekiyor.
Uyarılan konuların başında, İran’ın nükleer yakıt stokları geliyor. Ülkenin uranyum zenginleştirme faaliyetlerinin hala bir tehdit oluşturduğu belirtiliyor.
Bir diğer endişe kaynağı ise, İran’ın bölgedeki vekil güçler ile bağlantısı. Hizbullah ve Husiler gibi gruplara yönelik finansal desteğin sürme ihtimali, İsrailli eski yetkilileri kaygılandırıyor.
Ayrıca, fabrikalar vurulsa dahi İran’ın mevcut balistik füze envanterinin korunuyor olması da önemli bir risk olarak değerlendiriliyor. Bu stokların ileride kullanılma potansiyeli bulunuyor.
İsrail, diplomatik müdahale saati durmadan önce, İran’ın askeri anlamdaki dişlerini tamamen sökebilmek için dakikalarla yarışıyor. Operasyonların temposu bu gerçeklik üzerinden şekilleniyor.
Tel Aviv’in uzun vadeli kumarı, askeri altyapısı çökmüş bir rejimin, ileride ekonomik kriz ve halk öfkesi ile içeriden yıkılacağı beklentisine dayanıyor. Stratejinin nihai hedefi, İran’ı kalıcı olarak zayıflatmak.
Sizce İsrail’in İran’ın askeri altyapısını hedef alan bu stratejisi, bölgedeki gerilimi kalıcı olarak azaltabilir mi?