İzlanda’nın güney kıyıları, adeta bir tabloyu andırıyor. Siyah kumlar, gri ve mavinin karıştığı gökyüzü ve dalgaların kıyıya savurduğu buz parçaları bu manzarayı tamamlıyor. Tüm bu kadrajın ortasında ise ağır ağır, acele etmeden süzülen foklar yer alıyor.Bu sonsuzluk hissinin tam göbeğinde, Jökulsarlon adlı buzul gölü uzanıyor. Göl, Avrupa’nın en büyük buzulu olan Vatnajökull’un eteklerinde bulunuyor. Başkent Reykjavik’e ise yaklaşık 375 kilometre mesafede yer alıyor.
Ancak Jökulsarlon’un sunduğu dingin manzara, buzun hikayesinin sadece bir parçasını oluşturuyor. Biraz ötede, başka bir doğa harikasına da şahitlik etmek mümkün. Bölgede bulunan özel donanımlı arazi araçları, ziyaretçileri yaklaşık 5-10 dakikalık bir yolculuğun ardından büyüleyici buz mağaralarına götürüyor.
Süreç, yaz güneşinin buzulun yüzeyini ısıtmasıyla başlıyor. Eriyen sular, içe sızarak alt tabakalara doğru bir yolculuğa çıkıyor. Adeta bir heykeltıraş titizliğinde ilerleyen bu sular, zamanla içeride tüneller oyuyor. Dondurucu soğuklar geri geldiğinde ise su çekiliyor ve geriye mavi, kristal görünümündeki buz mağaraları kalıyor.
Mağaralardaki cam göbeği maviler, binlerce yıllık saf buzul suyundan geliyor. Koyu tonların ise geçmişteki yağış sularına ait olduğu belirtiliyor. Hava kabarcığı olmayan saf buz, ışığı adeta hapsediyor ve tayfın diğer tüm renklerini emerek yalnızca mavi rengi yansıtıyor.
Rehberlerin aktardığı bilgilere göre, bu devasa buz kütlelerinin altında hâlâ ağaç kalıntıları bile gizli. Buz mağaralarının çoğu, mevsimlerin ritmiyle her defasında yeniden doğuyor. Yazın eriyen yapılar, kışın bambaşka formlarda yeniden oluşuyor.
Bugün görülen bu manzara, bir sonraki kış tamamen yok olabilir. Bir yandan da iklim değişikliğinin etkileri de bu süreçte rol oynuyor. Aslında her ziyaret, tekrarı olmayan eşsiz bir an gibi.
Belki de Herakleitos’un nehir örneğiyle vurguladığı değişim, “panta rei” (her şey akar) ifadesinden esinlenerek şöyle diyebiliriz: "İzlanda’da aynı buz mağarasına iki kez girilmez."
Sizce iklim değişikliği, bu eşsiz doğal oluşumların geleceğini nasıl etkileyecek?