Ofiste uzun bir toplantıdan çıktım ve tek düşündüğüm şey, mutfaktaki o koca paket çikolatalı gofretydi. Sanki beynim alarm veriyordu: "Hemen şeker, hemen!" Eski ben olsam, koşa koşa gidip alırdım. Ama son birkaç aydır deneyimlediğim basit bir nefes tekniği sayesinde bu kriz anlarını atlatmayı öğrendim. Kesinlikle sihirli bir değnek değil, ama gerçekten işe yarıyor. Sizin de böyle anlarınız oluyor mu?
"4-7-8" Nefesi: İlk Yardım Çantam
Bir sağlıklı yaşam podcast'inde duymuştum, deneyeyim dedim. Adı 4-7-8 nefesi. Yapılışı basit:
1. Ağzınızdan tüm nefesi yavaşça verin.
2. Burnunuzdan sessizce 4 saniye nefes alın.
3. Nefesinizi 7 saniye tutun.
4. Ağzınızdan 8 saniyede üfleyerek tüm nefesi verin.
Bu bir tur. Ben genelde 4 tur yapıyorum.
İlk denediğimde, "Bu kadar basit bir şey işe yarar mı?" diye düşünmüştüm. Ama özellikle toplantı sonrası göğsümde hissettiğim o sıkışma ve tatlı dürtüsü, 2. turdan sonra hafiflemeye başladı. Sanırım vücuduma "Sakin, acil bir durum yok" mesajı gönderiyor. Dikkat ettiğim nokta, bunu oturduğum yerde, dik bir pozisyonda yapmak.
Diyafram Nefesini Hatırlamak
Aslında hepimiz biliyoruz ama unutuyoruz. Stres anında nefesimiz göğsümüze çıkıp, kısa kısa oluyor. Ben de fark ettim ki, toplantıda tartışma kızışınca nefes almayı neredeyse unutuyorum! Şimdi, laptop'umun kenarına küçük bir sarı yapışkan not yapıştırdım: "Nefes Al Karnın!"
Elimi karnıma koyup, burnumdan derin bir nefes alarak karnımın şiştiğini hissetmeye çalışıyorum. Sonra yavaşça veriyorum. Bunu sadece 5-6 kez yapmak bile, o anda bana odaklanma fırsatı veriyor ve dürtüsel atıştırma[/COLOR] isteğimi erteliyor. "Şu an sadece nefes alıyorum" demek, zihni resetlemek gibi.
Nefes Tekniği Çikolatanın Yerini Tutar Mı?
Hayır, tutmaz! Bu teknikler, o anki şiddetli isteği bastırmak ve seçim yapma şansı yaratmak için. Nefesimi düzelttikten sonra, artık daha sakin bir kafayla, "Gerçekten aç mıyım yoksa sadece stresli miyim?" sorusunu sorabiliyorum. Çoğu zaman stres olduğunu anlıyorum. O zaman ya bir bardak su içiyorum ya da ofiste bir tur atıyorum. Bazen de "Tamam, istiyorsan ye, ama sadece bir kare" diyerek kontrollü bir şekilde tadına bakıyorum. Eskisi gibi yarım paketi bilinçsizce tüketmiyorum.
Sonuç olarak, bu nefes egzersizleri benim için bir dur ve düşün molası oldu. Mucizevi bir çözüm değiller, ama özellikle iş hayatındaki ani stres dalgalarında bana iyi bir destek sağlıyorlar. Sizin stres anlarında veya tatlı krizlerinde başvurduğunuz küçük ama etkili teknikler var mı? Belki 5 dakikalık bir esneme hareketi? Paylaşırsak hepimiz öğreniriz!
Bir sağlıklı yaşam podcast'inde duymuştum, deneyeyim dedim. Adı 4-7-8 nefesi. Yapılışı basit:
1. Ağzınızdan tüm nefesi yavaşça verin.
2. Burnunuzdan sessizce 4 saniye nefes alın.
3. Nefesinizi 7 saniye tutun.
4. Ağzınızdan 8 saniyede üfleyerek tüm nefesi verin.
Bu bir tur. Ben genelde 4 tur yapıyorum.
İlk denediğimde, "Bu kadar basit bir şey işe yarar mı?" diye düşünmüştüm. Ama özellikle toplantı sonrası göğsümde hissettiğim o sıkışma ve tatlı dürtüsü, 2. turdan sonra hafiflemeye başladı. Sanırım vücuduma "Sakin, acil bir durum yok" mesajı gönderiyor. Dikkat ettiğim nokta, bunu oturduğum yerde, dik bir pozisyonda yapmak.
Aslında hepimiz biliyoruz ama unutuyoruz. Stres anında nefesimiz göğsümüze çıkıp, kısa kısa oluyor. Ben de fark ettim ki, toplantıda tartışma kızışınca nefes almayı neredeyse unutuyorum! Şimdi, laptop'umun kenarına küçük bir sarı yapışkan not yapıştırdım: "Nefes Al Karnın!"
Elimi karnıma koyup, burnumdan derin bir nefes alarak karnımın şiştiğini hissetmeye çalışıyorum. Sonra yavaşça veriyorum. Bunu sadece 5-6 kez yapmak bile, o anda bana odaklanma fırsatı veriyor ve dürtüsel atıştırma[/COLOR] isteğimi erteliyor. "Şu an sadece nefes alıyorum" demek, zihni resetlemek gibi.
Hayır, tutmaz! Bu teknikler, o anki şiddetli isteği bastırmak ve seçim yapma şansı yaratmak için. Nefesimi düzelttikten sonra, artık daha sakin bir kafayla, "Gerçekten aç mıyım yoksa sadece stresli miyim?" sorusunu sorabiliyorum. Çoğu zaman stres olduğunu anlıyorum. O zaman ya bir bardak su içiyorum ya da ofiste bir tur atıyorum. Bazen de "Tamam, istiyorsan ye, ama sadece bir kare" diyerek kontrollü bir şekilde tadına bakıyorum. Eskisi gibi yarım paketi bilinçsizce tüketmiyorum.
Sonuç olarak, bu nefes egzersizleri benim için bir dur ve düşün molası oldu. Mucizevi bir çözüm değiller, ama özellikle iş hayatındaki ani stres dalgalarında bana iyi bir destek sağlıyorlar. Sizin stres anlarında veya tatlı krizlerinde başvurduğunuz küçük ama etkili teknikler var mı? Belki 5 dakikalık bir esneme hareketi? Paylaşırsak hepimiz öğreniriz!